مسافر باطل مىباشد ودر سفر روزه بگيرد ، روزه أو باطل است . مسأله 1787 - اگر روزه دار بعد از ظهر مسافرت نمايد ، بايد روزه خود را تمام كند ، واگر پيش از ظهر مسافرت كند وقتي به حد ترخص برسد يعنى به جائى برسد كه ديوار شهر را نبيند وصداى اذان را نشنود بايد روزه خود را باطل كند ، واگر پيش از آن روزه را باطل كند ، بنابر احتياط كفاره واجب مىشود . مسأله 1788 - اگر مسافر پيش از ظهر به وطنش برسد ، يا به جائى برسد كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، چنانچه كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد ، بايد آن روز را روزه بگيرد ، واگر انجام داده يا بعد از ظهر به وطنش برسد ، يا به جائى كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، روزه آن روز بر أو واجب نيست . مسأله 1789 - مسافر وكسى كه از روزه گرفتن عذر دارد ، مكروه است در روز ماه رمضان جماع نمايد ، ودر خوردن وآشاميدن كاملا خود را سير كند . كساني كه روزه بر آنها واجب نيست مسأله 1790 - كسى كه بواسطة پيرى نمىتواند روزه بگيرد يا براي أو مشقت دارد روزه بر أو واجب نيست ، ولى در صورت دوم بايد براي هر روز يك مد كه تقريبا ده سير است گندم يا جو ومانند اينها به فقير بدهد . مسأله 1791 - كسى كه بواسطة پيرى روزه نگرفته ، اگر بعد از ماه رمضان بتواند روزه بگيرد بنابر احتياط مستحب بايد قضاى روزه هائى را كه نگرفته بجا آورد . مسأله 1792 - اگر انسان مرضى دارد كه زياد تشنه مىشود ونمى تواند تشنگى را تحمل كند يا براي أو مشقت دارد ، روزه بر أو واجب نيست ولى در